BRIDGECLUB "DE POORT VAN BINDEREN"

Onze Naam

Mythe:

Maria van Brabant raakte met haar paard en page verdwaald tijdens een jachtpartij. Per ongeluk kwam zij met paard in een moeras terecht. Uit nood bad zij tot God en sprak de woorden: " O God", wees mij genadig, verlos mij uit deze nood. O God 'k binder in!" Niemand hoorde haar, maar toen zij aan God beloofde een klooster te stichten werd de grond onder haar weer vast en kon zij het moeras ongedeerd verlaten. Het moeras bleek achteraf niet geschikt te zijn voor bebouwing. Tijdens een avond vroeg zij tijdens haar gebed aan Maria om een geschikte plaats. Toen zij vanuit 't Oude Huys naar buiten keek zag zij op een hoog veld bij rivier de Aa een aantal cisterciënzer nonnen in wit habijt, in gezelschap van zes jonkvrouwen, lopen. Uiteindelijk is dit de vestigingsplek van het klooster geworden. De naam van het klooster werd genaamd naar het angstig avontuur van Maria van Brabant; Binder-in, oftewel Binderen.

 

Dit verhaal is echter gebaseerd op een mythe ofwel volksverhaal en dient niet als realiteit te worden beschouwd.

 

De abdij was een gebedshuis voor adellijke dames. Het klooster groeide uit tot een gerenommeerd cisterciënzer-klooster met veel bezittingen rond Helmond en omgeving. Het klooster is in 1587 bijna verwoest door de stadsbrand van dat jaar, maar is uiteindelijk weer in volle glorie opgebouwd. De Vrede van Münster (1648) betekende het einde van het klooster. Delen van het klooster werden afgebroken en het hoofdgebouw diende nog enkele jaren als adellijke woning. In de rest van de 18e eeuw werd Binderen door diverse mensen bewoond om uiteindelijk helemaal afgebroken te worden.